Vogelhuiler

Ik moest dus weer eens janken. Ik logeer een paar dagen in een huisje in de bossen van Elspeet en in de tuin zat tot mijn grote verrassing opeens een appelvink in een van de krentenboompjes. En ja, ik ben nou eenmaal een vogelhuiler. Daarna moest ik trouwens best wel hard lachen, want iets verderop zag ik ook een jonge appelvink en zijn bek zat helemaal onder de roodpaarse bessen. En geen slabbetje he? Zo doen vogels dat. Gewoon bek vol en door. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *