Twitter is verraderlijk

mediadebat Twitter is een verraderlijke deeltjesversneller. Deze stelling verdedigde ik afgelopen woensdag in Utrecht bij het mediadebat van de Raad voor de Journalistiek.

Begrijp me goed, ik ben niet een van de vele twitterhaters onder journalisten. Dat zijn vaak wat oudere blanke mannen, die zich met hand en tand verzetten tegen journalistieke innovaties. Ik wil alleen wijzen op de risico’s die kleven aan het gebruik van het sociale netwerk.

Met de komst van steeds meer media neemt de concurrentie toe en daarmee ook de druk om de eerste te zijn. Een virtuele gemeenschap zoals Twitter biedt daarbij uitkomst, maar vraagt ook om extra zorgvuldigheid. Ik kan het uitleggen aan de hand van de crash van het vliegtuig van Turkish Airlines.

Een luisteraar belde BNR Nieuwsradio en vertelde gedetailleerd dat hij zojuist een vliegtuig had zien neerstorten in de polder bij de A9. Toen nog twee ooggetuigen ons belden zijn we het gaan melden. Ik op Twitter en de presentator on air op de zender. Op Twitter kwam vervolgens en geweldige nieuwsstroom op gang. Mensen hadden wat gezien, andere twitteraars kwamen met links naar belangwekkende sites of maakten een foto. En zo ontwikkelde het nieuws zich binnen mum van tijd. Prettig, want onze verslaggever was nog niet ter plaatse en de autoriteiten gaven weinig informatie. Twitter was op dat moment zeer welkom, zeker voor een radiostation zoals BNR, dat de hele dag live uitzendt. twitterschema

Maar in de aard van het netwerk zit ook een risico. Dat zie je terug in het schema. Twitteren kan overal, vanaf een mobiele telefoon of computer. En het is simpel en snel, razendsnel. De netwerksite is zo opgezet dat binnen enkele seconden gebruikers elkaar kunnen volgen en tweets kunnen lezen. Op deze manier ontstaan oneindige vertakkingen, connecties tussen bekenden en onbekenden. Op dit mondiale dorpsplein gaan berichten van oor tot oor en kunnen de bewoners zelf steeds iets melden en toevoegen. Vandaar de term deeltjesversneller. Geen magnetische velden en elementaire deeltjes, maar miljoenen twitteraars wereldwijd en berichten van maximaal 140 tekens. Nog niets aan de hand, toch? Echter, op dat mondiale dorpsplein gaan ook berichten rond die niet kloppen. Er wordt heel wat geretweet (doorgestuurd) op het netwerk, dus ook dat soort onjuiste informatie reist in rap tempo van de ene naar de andere twitteraar. Een onjuist bericht over bijvoorbeeld het aantal doden bij de Schiphol crash kan zo een eigen leven leiden op Twitter. En daar moet je dus mee oppassen als journalist. Een simpele controle van feiten en vermelding van bronnen kan al een hoop leed besparen.

Of is de oplossing van Sky News het ei van Columbus? Het lijkt me persoonlijk wat omslachtig en het voelt ook geforceerd. Waarom maken niet alle Sky-journalisten een account aan op Twitter? Kunnen ze in hun eigen specialisme mensen volgen en berichten op het netwerk plaatsen.

Tja… en een site of een radiostation kan er uiteraard ook voor kiezen, niet de eerste te willen zijn. Ik gooide die bal woensdag in Utrecht even op… wordt vervolgd!

Hier het twitterverslag van het debat van woensdag onder meer door journalist Robert Buzink.

3 comments

  • Ah, goed zeg! Al is de oplossing van Sky News voor mij een beetje vaag (misschien nog niet genoeg koffie gedronken). Een dedicated twitter-employee die alles checkt?

    Ik ga hem plaatsen op P&S! Fijn weekend!

  • Ja, inderdaad. Een twitter-redacteur die ‘alle’ tweets bekijkt, een behoorlijk omslachtige werkwijze. Interessant te zien dat media aan het zoeken zijn naar hoe ze om moeten gaan met nieuwe ontwikkelingen.

  • Alhoewel ik een ‘wat oudere blanke man’ ben, en gelukkig geen journalist, ben ik het helemaal met je eens. Toch zou dit probleem niet bestaan als er alleen journalisten worden geretweet. Het journaille is dan de (integere ?) zeef. Werkt voor mij hoor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *