The Making of Nieuws en Co, deel I

Zes jaar geleden, het was ergens in september. Buiten op het Mediapark scheen de zon uitbundig. Binnen in Villa Heideheuvel waren de dikke zwarte gordijnen dichtgeschoven. Een donkere zaal, laag plafond en lichtstrepen van felle spots op geel geverfde muren. Voor me zag ik metalen stoeltjes in repeterende halve cirkels. Ik observeerde de gezichten. Een enkeling vragend, een enkeling enthousiast en in sommige blikken zag ik argwaan: Wat denkt die wijsneus wel niet? Wenkbrauwen geplooid, de kaken stijf op elkaar. Het waren allemaal radiomensen van de publieke omroep: makers, zendermanagers en eindredacteuren. Ik stond voor ze, onbeholpen wiebelend op mijn gympjes en in mijn hand een pretentieus volgeschreven A4-tje.

Ik had zojuist een gloedvol en ietwat zelfingenomen betoog gehouden over Radio 1. Ik vond namelijk dat alles anders moest: “Het nieuws staat niet voorop en de luisteraar staat niet centraal. De belangen van de verschillende omroepen bepalen de programmering en de dagelijkse uitzendingen.” Ik zweette hevig en de zaal deed ‘slik’. Het is nooit meer goed gekomen tussen mij en een aantal omroepmensen.

Inmiddels ben ik iets minder lomp. En ik geloof dat ik soms weet hoe de hazen over het Mediapark lopen. Het lukt me zelfs om af en toe mijn geduld te bewaren. Haast is een onverstandige beweging in een strooppot vol uiteenlopende belangen. Maar wat ik goed heb onthouden van die middag is dat redacteuren, verslaggevers en eindredacteuren uiteindelijk vaak maar één ding willen: mooie en boeiende radio maken.

Afgelopen zomer kreeg ik een vraag. Of ik na zes jaar NOS Radio 1 Journaal in was voor iets nieuws op de zender. In mijn eerste gesprekken met de hoofdredactie begreep ik dat er plannen waren om in de middag te gaan samenwerken met de NTR en met Nieuwsuur. Ik dacht terug aan de zaal vol radiomakers zes jaar geleden, aan de geestdrift waarmee de meesten hun werk doen. Ik stelde me voor dat ik mezelf met een aantal van hen zou opsluiten in een pilotroom en dat we er pas weer uit zouden komen als we iets nieuws bedacht hadden…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *