Francis where art thou?

Foto: Erin Jonasson

Foto: Erin Jonasson

Hoe gaat het eigenlijk met Francis Fukuyama? Hoe vaak zal die zich al op zijn achterhoofd hebben gekrabd? Het einde aankondigen van de ideologische evolutie gaat je niet in de koude kleren zitten… en al helemaal niet als de werkelijkheid zich tegen je keert. Francis hoopte nog dat al het gedoe zou overwaaien. Dat we hierna gewoon weer verder konden gaan. Maar de kredietcrisis en daaropvolgende vraaguitval en recessie hebben vooral in Amerika meedogenloos toegeslagen. Het land dat Fukuyama zag als belichaming van de geslaagde vrije markteconomie, ademt zwaar en krijgt bypass na bypass. Laissez faire, laissez passer, le monde va de lui-même? Wie in deze tijd nog verdedigt dat de wereld vanzelf gaat, heeft iets te lang in de zon gezeten.

Banken en verzekeraars zijn wereldwijd geheel of gedeeltelijk genationaliseerd. Overheden smijten met belastinggeld, in een verkrampte poging te redden wat er te redden valt. Gister was hét symbool van de Amerikaanse industrie, General Motors, aan de beurt. Niemand durft de grote autobouwer echt dood te laten bloeden. De gevolgen voor de Amerikaanse samenleving zouden te ingrijpend zijn en het effect op het presidentschap van Obama enorm. En dus was daar opeens een meerderheidsbelang in GM. De Amerikaanse overheid voor een groot deel eigenaar van één van de Amerikaanse pronkstukken van weleer? Dat is pas een opmerkelijk einde van een geschiedenis.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *