Don’t eat the yellow snow

 

Het was de stilte die me raakte,
de witte dempende deken over al het gekakel.
Je was zacht, je was sereen.
Je was de tedere omhelzing van mijn trommelvlies.
En toen ik verdwaalde
volgde ik gewoon het gele spoor van hondenpies…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *